Welkom op de afdeling 'sterke verhalen" van Gerooide dot com.

Alle verhalen op deze pagina berusten op werkelijkheid en zijn misschien een beetje geromantiseerd....omwille van de smeuïgheid.
Boer Klaas

Het was ergens eind jaren '60 dat ik nog op de lagere school zat, toentertijd had je dan woensdagmiddag vrij.
De middag was bij uitstek geschikt om te vissen, voetballen of slootjespringen.
Soms ging ik met mijn vriendje helpen bij boer Klaas. De gier van De Lier noemde we hem, wie bij Klaas een Gulden uit zijn zak kreeg was een kunstenaar.
Klaas was een gepensioneerde boer met zo'n echt grijs boeren werkpak en bijbehorende platte  pet, en natuurlijk een bolknak-sigaar tussen zijn lippen.
Achter in het dorp had Klaas een oud stalletje met een stuk of zes hobby-koeien en wij mochten dan de hele Woensdagmiddag helpen met uitmesten, borstelen, slobber voeren etc.
Als we klaar waren zij hij steevast,ga maar bij moeders de vrouw een dubbeltje halen , een dubbeltje de man !
Na een aantal weken waren we het eigenlijk zat om de hele middag voor een dubbeltje te moeten ploeteren,  we werden die middag weer naar  moeders  gestuurd om het dubbeltje te gaan halen.
Toen ik moeders aankeek zei ik ineens, we mochten van Klaas een Gulden de man komen halen!Een Gulden, zei Moeders ongeloofwaardig.
Ze trapte erin en gaf ons de man  een Gulden, dat was lekker!
De twee Guldens waren nog dezelfde dag op aan snoeperijen, en werden een beetje bang, want klaas was geen makkelijke en hij moest het ondertussen wel van zijn vrouw hebben gehoord.
Twee weken hebben we Klaas kunnen ontlopen en toen kwam hij ineens voorbij fietsen , hij balde zijn vuist in de lucht en riep met van die pretoogjes, donderstenen!...wat waren wij opgelucht!
Kwik-fit

Een tijdje geleden dacht in dat mijn auto nogal zwabberde en ging dus even naar Flip. Flip heeft een eenmansbedrijfje en is een eerste klas automonteur, volgens Flip waren mijn schokbrekers aan vervanging toe. Ik kreeg een leenauto mee en Flip ging met mijn auto naar de Kwik-Fit om daar vier nieuwe schokbrekers te laten monteren, terug in zijn garage zet hij de auto op de brug en smeert de nieuwe schokbrekers in met een teer achtige verf...goed tegen de roest, zegt Flip. Twee weken later was ik weer bij Flip om mijn auto APK te laten keuren, weer krijg ik een leenauto mee en hij begint mijn auto na te kijken op gebreken. Als de auto in orde blijkt gaat Flip naar een ander filiaaal van Kwik-Fit om de auto te laten keuren. De Kwik-Fit monteur loopt om de auto heen en gaat op elke hoek drukken om de schokbrekers te testen, dat is niet best meneer, die zijn echt aan vervanging toe. Als u denkt dat het nodig is, dan moet dat maar, zegt Flip. Na een paar bakken koffie is de auto klaar, nieuwe schokbrekers en een nieuwe APK. Dan komt de rekening, 19,00 Euro voor de keuring en een kleine 240,00 Euro voor de schokbrekers, Flip legt een briefje van twintig op de bali en het garantiebewijs van de schokbrekers van twee weken geleden! Had u dat niet eerder kunnen zeggen!, zei de monteur. Hoezo?,ze waren toch aan vervanging toe,
zegt Flip.

Bolle Gijs en Calimero.

Ik was een jaar of zeventien toen ik 's nachts al wandelend naar huis werd opgepakt door de politie. De twee agenten in kwestie stonden in ons dorp bekent als Bolle Gijs en Calimero, zij hadden die nacht geprobeerd een bromfietser staande te houden maar de bromfietser was er vandoor gegaan en had het tweetal afgeschud. Ze zagen mij lopen en dachten dat ik de bestuurder van de bromfiets was geweest. Na de rest van de nacht op het bureau te hebben doorgebracht werd ik 's ochtends weer vrijgelaten...... 9 maanden later kreeg ik een brief in de bus....ik moest voor de rechter in Den Haag verschijnen. Ik was het hele voorval al vergeten, dat was dus een verrassing! Bij de rechtbank aangekomen zag ik de twee "bromsnorren" in vol ornaat zitten gniffelen. Ik had geen advocaat meegenomen en dat vond de rechter niet verstandig, waarop ik als reactie gaf: " ik heb vertrouwen in de rechtspraak en kan altijd nog in hoger beroep gaan." Volgens de agenten had ik een intergraalhelm op gehad en hadden ze me alleen van achteren gezien....maar ze wisten zeker dat ik het was! "de Gerooide wilde niet aan een alcoholtest meewerken" volgens de agenten, even verder in het rapport stond:"we hebben de ruiktest gedaan en roken alcohol." De rechter had wel in de gaten dat het hier een dorpsklucht betrof en gaf de agenten een berisping, ik werd veroordeeld tot de vrijheidsstraf! Toen ik nog een laatste woordje tot de rechter mocht richten vroeg ik hem hoe het met m'n reiskosten zat, de rechter was het nu echt zat en zei: "wees blij dat je er zo vanaf komt en nu wegwezen!" Ik had best een gezellig dagje beleefd en voelde me een echte top advocaat. Bolle Gijs en Calimero hadden nog een appeltje met me te schillen, dat was duidelijk! Weken lang hebben ze me achter de vodden gezeten met als hoofddoel m'n opgevoerde brommertje, de Gerooide liet zich niet pakken! Toen was het oudejaarsnacht en zoals gebruikelijk verzamelde de jeugd uit ons dorp zich in de Hoofdstraat om er enige automobielen in de fik te steken, de twee bromsnorren stonden een oogje in het zeil te houden en ik stapte op ze af en zei:"gelukkig nieuwjaar mannen!"  en ik kreeg dezelfde wensen terug. Bolle Gijs zegt tegen me: " je kunt het nu wel zeggen hoor, jij was het op die brommer hé". waarop ik gniffelend wegliep, want iets bekennen tegen twee agenten is je vonnis tekenen!"













De Roggel


Ik heb al veel bootjes gehad en er altijd leuke avonturen mee beleefd. Het spannendste avontuur was toch wel met de Roggel. De Roggel deed zijn naam eer aan, het was een stalen kajuitjachtje van 5 meter, er hing wel een 50PK buitenboordmotor achter....speedbootjes bijhouden was geen probleem! Het mooiste aan de boot was het hardhouten naambordje met goudkleurige letters dat we speciaal hadden laten maken. Het was een jaar of tien geleden dat op een mooie zomeravond m?n Haagse gabber Vrolijk voor de deur stond, zijn naam was Ronald maar iedereen noemde hem Vrolijk. Vrolijk had in het koffiehuis iemand gesproken en die had een sloep te koop, de sloep lag in het jachthaventje van Schipluiden.....of ik zin had om even vanuit Delft met hem naar dat sloepje te varen. Snel even een paar flesje bier uit de koelkast gepakt en we waren reeds onderweg, na drie kwartier komen we bij het haventje aan en we zien de aftandse sloep al liggen, echt een wrak maar Vrolijk zag het wel zitten voor die 500 gulden. Hij klimt in de sloep om het ding eens goed te bekijken, ik had het van 50 meter afstand al gezien.....het was niks! Tegenover het jachthaventje staat een cafe, opeens komen er flink wat mensen uit het cafe naar de walkant en beginnen te schreeuwen tegen ons......"afblijven vuile dieven"  schreeuwden ze! We waren ons van geen kwaad bewust maar het schreeuwen ging maar door, de eigenaar van het cafe was een bonk van een vent met een grote baard, hij riep "hier komen jullie"....ik zag het niet zitten en wilde wegvaren, Vrolijk kon zijn grote bek niet houden en begon in onvervalst Haags terug te kankeren "wat mot je dan, tuinkabouter" en meer van dat soort ongein. We legde de Roggel aan en gingen de kant op, Vrolijk en "de baard" gingen stug door met schelden tegen elkaar en het overige publiek begon zich er ook mee te bemoeien....het liep echt uit de hand en er onstond een vechtpartij, Vrolijk en ik tegen een groep van zo'n 15 mannen en vrouwen, ik was het opeens zat en sloeg "de baard" tegen de vlakte en we vluchtte de Roggel in. Vol gas gingen we er vandoor, de cafe bezoekers kwamen achter ons aan met een groot jacht, maar de Roggel was veel sneller. Op het fietspad langs de Vliet werden we ook in de gaten gehouden door een cafebezoeker op een mountainbike, Vrolijk legt de scheepstoeter over z'n arm en deed net alsof het een geweer was, de mountainbiker schrikt zich het lazerus en laat zich met fiets en al in de bosjes vallen..... Blijkbaar heeft de moutainbiker met zijn GSM de politie gebeld want op de brug, die vlak voor de sluis van Schipluiden ligt, staat de politie met getrokken pistolen ons op te wachten, "naar de kant jullie" brult de politie! We waren allang blij dat we de woeste meute cafebezoekers hadden afgeschud en gingen graag naar de kant. 10 minuten later zaten we op het politieburo, Vrolijk had een valse naam opgeven omdat hij nog wat bekeuringen had openstaan, ik gaf netjes m'n naam op...we hadden tenslotte niets misdaan. Het geval met de toeter was snel opgehelderd, alleen Vrolijk z'n valse naam gaf nogal problemen. Na een paar uur gaven de politie agenten het op, ze zouden met vrolijk naar het Kaapseplein in Den Haag rijden en daar zou hij de agenten z'n legitimatie laten zien. Ik mocht klokslag 12 het buro verlaten en had nog een lange reis voor de boeg, de brug van Schipluiden was reeds gesloten en ik moest via het Westland omvaren, het was pikkedonker en de reis terug naar Delft zou zeker drie uur in beslag nemen. Vrolijk stond om 12.30 op het Kaapseplein, de agent doet de autodeur voor hem open en zegt "pak je legitimatie maar even" , Vrolijk loopt de portiek op en gaat z'n huis binnen, aan de achterkant van het huis laat hij zich van het balkon zakken en gaat bij de onderburen door een raampje naar de agenten zitten gluren. De agenten hebben een half uur in de auto zitten wachten en zijn toen met de staart tussen de benen vertrokken....uit schaamte voor hun domme handeling dorsten ze waarschijnlijk geen hulp in te roepen van hun Haagse collega's. Ik kwam pas 's nachts om een uur of drie thuis, vrouw in de stressss natuurlijk.....of ik even Vrolijk wilde terug bellen.....die zat thuis achter een pilsje!
My lucky day

Het was vlak voor de invoering van de Euro dat ik samen met een kameraad besloot om eens een bezoekje aan het Holland casino in Scheveningen te brengen. Ik had er echt zin in, we zouden "de man" 200 gulden meenemen en dan maar kijken hoelang we het uit zouden houden. Op de bewuste zondagochtend hadden we in een cafe afgesproken en de stemming zat er al vroeg in, m,n kameraad Bertus had veel meer meegenomen als afgesproken en dat zou hem nog duur komen te staan! Het stikte die dag van de witwassers die continu bij de kassa fiches kochten en ze dan even later weer vrolijk terugbrachten en op hun bankrekening lieten storten....zogenaamd gewonnen. Ik nam honderd gulden knaken en hetzelfde bedrag aan fiches....eerst even naar de bar natuurlijk om van een afstandje de kat uit de boom te kijken. Na een paar pilsjes zijn we eerst maar langs de gokkasten gegaan......ik stond binnen een mum van tijd op vijftig gulden winst, dat ging lekker. Een paar pilsjes en een bord saté later ging ik het eens bij de roulette proberen, na een paar rondjes ging het me al vervelen en ik zette m'n laatste 35 gulden aan fiches op "twee tegen één (de middelste rij naar boven), goed voor twee keer de inzet + de inzet zelf. Ik kon door de drukte niet goed zien of ik gewonnen had maar dacht dat ik niks had en ben naar de blackjack tafel gegaan, het liep als een speer aan de blackjacktafel....op negentien een kaart kopen en gewoon een twee erbij krijgen, en meer van dat soort grappen....alles lukte en de stemming zat er bij mij goed in!. Met bertus ging het wat minder, z'n tweehonderd was al op en hij had nog even tweehonderd gewisseld. Tijdens het blackjack werd ik opeens aan m'n mouw getrokken door een man in een strak pak en zo'n "oortje" in, ik ging er vanuit dat 'ie van de beveiliging was en dat ik te druk was geworden door al die biertjes. Nee, dat was het niet volgens de meneer, "Heeft u misschien vijfendertiggulden bij de roulette ingezet?" vroeg hij, en ik beaamde! Volgens de meneer was de inzet drie keer blijven staan en toen er zich geen winnaar melde waren ze verplicht om het geld van tafel te nemen. Op de videobewaking zijn ze terug gaan kijken wie dan wel die speler was geweest, ze hadden tussen alle mensen door alleen een arm gezien die de inzet had gedaan....gelukkig had ik een opvallende trui aan en na een kwartiertje speurwerk hadden ze me gevonden!. De inzet was opgelopen tot boven de zevenhonderd gulden... We zijn nog twee uur gebleven en ik liep bijna scheef van de knaken in m'n rechter broekzak, het geluk bleef maar aanhouden. Uiteraard heb ik die dag al het eten en drinken betaald en zijn we na afloop nog een paar uurtjes de kroeg ingedoken, Bertus was vijfhonderd gulden lichter. Toen ik met de taxi thuis was gebracht heb ik m'n geld geteld en het bleek een super dag....twaalfhonderdgulden had ik in m'n zak zitten! Natuurlijk was het beginnersgeluk en ben er ook nooit meer terug geweest

                         De Hagenezen komen!








Het is alweer een aantal jaar geleden dat ik op Delft-zuid een fietsenstalling in beheer had, het was een werkloze-project en de Gerooide greep deze kans met beide handen aan.....met behoud van uitkering en toch eigen baas! Het creatief boekhouden had ik reeds snel onder de knie en het was er best gezellig, het was er een komen en gaan van alternatief gestraften die hun werkuurtjes op de fietsenstalling mochten volbrengen. De werktijden vielen wel tegen (zeker voor een werkloze), 's morgens om zes uur gooide ik de keet open en 's avonds om acht uur weer dicht. Als vaste klant kwam er elke morgen om half zeven een beul van een Hagenees van een jaar of twintig, hij pakte dan zijn fiets uit de stalling en bracht die doorgaans om vijf uur 's middags weer terug. De lange werktijden braken me na verloop van tijd op met gevolg dat ik me nogal eens versliep....de Hagenees had al twee keer 's ochtends voor een dichte deur gestaan en had uit kwaadheid de deur eruit getrapt. 's middags kwam hij z'n fiets weer terug brengen en ik zei"...hier heb je je geld van je abonnement terug en nou wegwezen!. De Hagenees was het er niet mee eens en dreigde om de volgende ochtend met een stel vrienden verhaal te komen halen.....jullie kenne lachen, zei hij. Ik nam zijn bedreiging serieus en trommelde twee vrienden op die de volgende ochtend mee zouden knokken, we hadden een krijgsplan opgesteld en zouden ons niet laten foppen. We hadden twee bouwspots op de deur gericht en hadden ons voorzien van knuppels en 4 bij 4 tjes. De deur stond op een klein kiertje en het was pikdonker in de keet, in de verte hoorde we de trein aankomen.....daar zal je de hagenezen hebben! Doodstil en pikdonker, dan gaat voorzichtig de deur van de stalling open....de twee bouwspots floepen aan en vol in de schijnwerpers staat de Hagenees......met zijn moeder! Een klein vrouwtje die het even voor zoonlief kwam opnemen.....tegen zoveel dapperheid konden we niet op en hebben het uitgepraat. De Hagenees heeft een sleutel van de stalling gekregen en we hebben nooit geen last meer van elkaar gehad.
De Gerooide op vakantie...













Het was in 1981 dat ik een zwaar verkeersongeval kreeg en een jaar revalidatie nodig had om weer op beide benen te kunnen staan. Volgens de arts zou het lopen nooit veel meer worden en hij vertelde me dat ik zoveel mogelijk moest gaan lopen om de benen aan te sterken. Ik had het plan gemaakt om een voettocht door Frankrijk te gaan maken en mijn vriend "lange Bertje" was toch werkeloos en zou meegaan. De moeder van Bertje woonde in de bossen van het plaatsje Leersum en we trokken bij haar in. Van April t/m Juli maakte we wandeltochten naar Limburg en gelderland want we moesten met goede benen aan onze tocht beginnen, gewapend met rugzak en tent sliepen we illegaal in de bossen en maakte zo heel wat kilometers. Begin Augustus namen we de trein naar Metz en zouden daar vandaan naar Zuid-Frankrijk lopen, onze vriend Kees in Den Haag zou elke week de sooskaartjes op de bus doen en onze uitkering storten naar de plaats die we aan hem doorgaven....zo konden we het lang uitzingen! Het ware heerlijke dagen en we liepen vanaf acht uur 's ochtends tot aan de avondschemering en zette ons tentje dan gewoon langs de berm van de weg. We volgde de oude Route Nationaal en kwamen door de mooiste dorpjes waar we dagelijks ons stokbroodje en doosje eieren kochten. Na een aantal weken waren we aanbeland in het plaatsje Langres, een klein oud stadje 70 km boven Dijon. Het stadje lag boven op een heuvel en er was een goedkope camping met douche zodat we ons niet meer in de sloot hoefde te wassen. Na een dag of twee flink rusten begon ik weer zin in avontuur te krijgen en we besloten een avondje op stap te gaan, Bertje deed het woord want ik sprak geen woord Frans. In een gezellig cafe kwamen we in kontakt met de lokale Hells Angels, na een paar biertjes had ik reeds het hoogste woord en iedereen had pret om mijn prachtige taalgebruik. Toen het cafe dicht ging nodigde ik de Angels uit om nog wat verder te drinken op onze camping, met een noodgang reden we door het stadje richting de camping, het geluid van de ca:30 motoren was overweldigend...ook voor de slapende campinggasten! Er onstond al snel ruzie en de Angels taaide af...het was een gezellige avond geweest! De volgende ochtend kwam ik er achter dat we wat makkelijk rondjes hadden gegeven....het geld was op. Maar geen nood, Kees in Den Haag had onze uitkering al naar het postkantoor in Langres gestort en we zouden het gelijk op gaan halen, helaas was er niets op het postkantoor aangekomen en Kees was niet te bereiken, na twee dagen was er nog niks binnen en we besloten naar Nederland terug te keren. We waren helemaal blut en hadden zelfs niets meer te roken, toen we Langres verlieten kwamen we een Fransman tegen en vroegen hem om een sigaret, die had hij niet maar in de auto had hij een grote doos Willem2 bolknaksigaren...we mochten de hele doos hebben. Terug lopen naar Nederland was onbegonnen werk en we besloten te liften, een Franse trucker nam ons mee naar Parijs en hij deelde zijn thermoskan koffie met ons en wij voorzagen hem weer van sigaren. Midden in de nacht kwamen we in Parijs aan en we zouden een Hollandse trucker zoeken die ons een lift wilde geven, niemand van de truckers had er echter zin in. We liepen naar het Gare du Nord en stapte brutaal de trein naar Nederland in, wat kon ons het schelen....elke kilometer dichter bij huis was meegenomen. Al 24 uur hadden we niets meer gegeten en waren flink uitgehongerd, op de stoelen achter ons zaten twee nonnen en als een geschenk uit de hemel stak een van de nonnen ons een paar flink belegde boterhammen toe en als toetje ook nog een paar appels...wat waren we die vrouwen dankbaar! Ondertussen was de conducteur al geweest en we zeiden dat we geen kaartjes hadden, hij mompelde wat en we hebben hem niet meer terug gezien. Blijkbaar had de conducteur de douane ingelicht want bij de grens stonden een aantal lui in uniform op ons te wachten, 't waren net Nazi's....trekken en duwen en maar blaffen "schnell, schnell". In het buro werden we in onze blote kont gezet en al onze spullen werden doorzocht, twee zakmessen namen ze in beslag en verder was er niets te vinden. Opeens ziet één van Nazi's een sticker op m'n rugzak van een coffeeshop met de afbeelding van een wietblad, hij dacht blijkbaar dat hij een grote drugsjongen te pakken had en raakte helemaal in extase, met wilde gebaren begon hij van alles aan mij te vragen maar ik begreep er geen woord van, op een gegeven moment gaat hij de kamer uit en Bertje had begrepen dat hij onze namen bij interpol ging checken, een beetje beduusd kwam de man weer terug en we konden direkt vertrekken. We stapten zonder kaartje op de eerst volgende trein en werden bij Utrecht voor het eerst gecontroleerd, we kregen een bekeuring voor de rit van Utrecht naar Doorn. Bertjes moeder kwam ons afhalen op station Doorn en thuis gekomen hebben we ons het ongans gegeten aan de lekkernijen die zijn moeder ons voorschotelde. Het was een vakantie om nooit te vergeten!

de Roggel



Route_Dijon
langres
Rondjes om de kerk.

Op de dag dat de tourrenners van hun rustdag genieten moest ik ineens weer aan m'n eigen tour denken. In 1975 deed ik mee aan de wielerronde van De Lier, rondjes om de kerk van de Oranjewijk, de ronde was bedoeld voor de plaatselijke jeugd en was een jaarlijks terugkerend evenement. In 1974 had ik ook meegedaan en ging toen roemloos ten onder, het feit dat de in onze wijk wonende Gerrit Solleveld meedeed maakte het winnen van de koers voor een ieder onmogelijk. Gerrit kwam uit een wielrennersfamilie en reed elke leeftijdsgenoot aan flarden. Omdat winnen toch niet mogelijk was probeerde ik me onsterfelijk te maken door een beetje de clown uit te hangen, ik had de Solex van m'n Opa gekregen....het motortje eraf gesloopt en zo zou ik vijf avonden( incl. willumpie helm) met de 20 km lange koers meedoen. De eerste avond vond niet elke toeschouwer het even leuk maar, zij het met flinke achterstand, ik reed de koers wel uit! Gerrit was natuurlijk weer oppermachtig en kon wel om mijn capriolen lachen, ook door toeschouwers werden er steeds meer premie's uitgeloofd als ik alle vijf de avonden uit zou rijden. Op de laatste avond werd er door het politiekorps een tientje uitgeloofd als ik het eerste rondje als eerste over de streep zou komen, gelukkig zagen de andere deelnemers het ook zitten om de politie een tientje lichter te maken en iedereen bleef netjes achter mij rijden en met een echte wheely kwam ik als eerste over de streep. De volgende dag konden de gewonnen premie's in cafe de Gouden Leeuw worden opgehaald, ik had 85 gulden bij elkaar geschraapt en kon als enige zeggen dat ik "De Sol" achter me had kunnen houden!


































Visserslatijn




Het was in de jaren ’90 dat ik als werkloze wat bij probeerde te verdienen met vissen. Ik had in de jaren ’80 een auto ongeluk gehad en dat had tot gevolg dat ik geen zwaar werk kon doen, de uitkering die ik kreeg was karig en om wat extra’s te verdienen ging ik uit vissen en verkocht m’n buit op de Haagse Mart....ik woonde in Delft en Delft was bij uitstek geschikt om flink wat vis te vangen. De Delftse Hengelaars Vereniging had veel water in pacht waaronder ook flink wat vijvers waar ze karpers in kweekte. Op m’n bromfiets met krantentas trok ik er dan ook regelmatig op uit om de vijvers af te stropen, ik had er een hele studie van gemaakt en ving dan ook karpers bij de vleet!  Overdag deed ik de vissen stiekum in m’n krantentas en gooide ze thuis in de vrieskist, ’s nachts ging het een stuk gemakkelijker...karpers eten ’s nachts en tussen de struiken van het Wilhelminapark en de TNO vijver was ik dan ook vaak bezig. Het was meest geen groot spul wat je er ving (ca: 5 pond p.st.) maar er waren nachten bij dat ik er zomaar 10 tot 15 ving. De karpers brachten Fl 3,50 p.kg op en dat tikte voor een werkeloze toch aardig aan.

Als de vriezer vol zat toogde ik met de bevroren vis richting Den Haag, de krantentassen vol plus nog een tas er bovenop en eventueel nog een tas klem tussen m’n benen, als ik bij het stoplicht optrok steigerde het brommertje gewoon achterover van het gewicht. De vis ging naar de handelaar en ik sloeg dan gelijk wat boodschappen in op de Mart.....en natuurlijk een paar biertjes in de koffietent!  In de winter was het een stuk lastiger om karper te vangen en legde ik me toe op het vangen van snoek en snoekbaars, deze soort bracht Fl 6,50 p.kg. op, maar was moeilijker te vangen. ’s Nachts kon je snoek helemaal vergeten dus speurde ik overdag de meest afzichtelijke slootjes af om aan een snoekje te komen. Op een dag was ik in een woonwijk bezig en ik had twee kleine snoekjes gevangen, ik zat met dood aas en opeens sla ik een waanzinnige grote snoek aan de haak en na een kwartiertje had ik de snoek aan de kant , hij was 96 cm lang, echt een bakbeest met een groot vlijmscherp gebit, ik was helemaal in m’n sas...die zou zeker 4 tientjes opbrengen!. Ik propte de vis levend in een vuilniszak en deed hem in de krantentas, een flink stuk staart stak er nog uit!

Blijkbaar hadden wat mensen uit de woonwijk m’n verrichtingen gadegeslagen en ze hadden de politie erbij gehaald, er stonden opeens twee agenten achter me. “mogen we uw vergunning even zien” zegt die ene, geen punt want die had ik. Toen zegt ‘ie ”hoeveel vissen heeft u in die tas?” , je mocht er volgens de vergunning maar twee hebben dus in plaats van drie zeg ik twee. De agent geloofde me niet en wilde even in de vuilniszak kijken, op het moment dat hij  de zak open wil maken geeft die grote snoek een flinke klapper met z’n staart en de agent zegt “nou, het zal wel kloppen!” . “Ik begrijp niet dat je vis uit zo’n baggersloot gaat eten”, zegt de agent nog, ik zeg...is lekker man!   Tegenwoordig hoef ik niet meer voor broodvisser te spelen, het hele sportvissen vind ik eigenlijk niet leuk meer. In de zomer wil ik nog wel op paling en scharretjes vissen puur voor m’n eigen pannetje!
vis1
vis3
vis2

                                                   Kerstverhaal van de Dominee










De Dominee heeft geen vrienden en al helemaal geen vriendin, om tijdens de Kerstdagen niet alleen te zitten heeft hij een flesje
Pheroline besteld. Kijk die jonge puistenkop nou toch eens lekker belaagd worden door die gewillige Breezahtjes….dat wil de Dominee ook weleens meemaken!!!
Als voormalig predikant en immer in het grijs geklede ouwe zak maakt hij natuurlijk geen schijn van kans, pogingen om kontakt te leggen met de andere sexe monden doorgaans uit in hoongelach en scheldpartijen vallen hem ten deel. Door het organiseren van bijbellezingen in bejaardenhuis ” de laatste adem” had de Dominee gehoopt om een wat oudere Breezah aan de haak te kunnen slaan….maar neen, zelfs daar was geen interesse!
Nu heeft hij zijn laatste hoop nu gevestigd op Pheroline, vol smart zit hij voor het raam te wachten op de postbode die het zo gewenste flesje zal komen bezorgen, hij heeft het zekere voor het onzekere genomen en het christelijk meisjeskoor al gestrikt voor een vrolijke samenzang tijdens de komende kerstdagen. Uiteraard moet de samenzang eerst geoefend worden en de achterkamer van de Dominee is daar bij uitstek geschikt voor, vrijdagavond om 19.00 uur zullen de meisjes komen en om 20.30 uur zullen de meisjes huiswaarts keren….behalve Elsje Ter Beek, die heeft de Dominee uitgekozen om ook solo een nummer te zingen. Elsje is 14 jaar maar ziet er toch al volwassen uit, had hij haar onlangs op de kinderdisco niet stiekum aan een flesje Breezah zien lurken? Hij wist het haast wel zeker! Als toezichthouder had hij er natuurlijk iets van moeten zeggen maar om een onverklaarbare reden had hij dat toch niet gedaan…. er was zelfs even oogkontakt met Elsje en ze lachte wat brutaal.
Vrijdag zou het gebeuren, dat stond voor hem al vast. Hoe hij het precies zou aanpakkken wist hij nog niet, gewoon na achten het spulletje opspuiten en kijken of Elsje zal reageren. Voor de gelegenheid zou hij z’n grijze pak in de kast laten hangen en iets vlots aantrekken, de bruine ribcordbroek en een vlot overhemd erop. Elsje was de dochter van ouderling Ter Beek die vijf jaar geleden door kanker was gestorven, de moeder van Elsje, die door iedereen in het dorp steevast “moeder Ter Beek” wordt genoemd, waakte sinds het overlijden van haar man met strakke hand over Elsje. De kinderdisco was eigenlijk al uit den bozen maar omdat de Dominee een oogje in het zeil hield had Elsje toestemming gekregen om maar liefst tot tien uur te blijven.
Nu hij weer terugdacht aan de kinderdisco en het vertrouwen dat hij van moeder Ter beek had gekregen voelde hij een schaamte over zich komen, z’n plannen voor vrijdagavond moesten bijgesteld worden. Elsje was een lief en onschuldig meisje waaraan hij zich niet mocht vergrijpen en daarbij kwam ook nog dat moeder Ter Beek hem aan de hoogste boom zou hangen als hij aan haar dochter zou zitten. Neen, hij zou geen gekkigheid uithalen, gewoon even kijken of het spulletje echt werkte en als het spulletje te goed werkte zou hij haar vriendelijk doch dringend verzoeken huiswaarts te keren. Deze gedachte gaf hem alweer een beetje lucht want zo zou het toch iets onschuldigs blijven. Opeens moest hij denken aan de vier flesjes Breezah die hij de afgelopen week al had ingeslagen, kon hij dat wel aan Elsje voorschotelen? Ach waarom ook niet, op de kinderdisco had ze het toch ook gedronken en moeder Ter Beek had het niet eens gemerkt.
Na een rusteloze nacht werd hij vrijdagochtend wakker, het spookte direkt door z’n hoofd…vanavond komen de meisjes! Hij kalmeerde zichzelf met de wetenschap dat hij het op het laatste moment altijd nog kon afblazen, gewoon zingen en verder niks aan de hand. Het avondeten smaakte hem niet en hij hield het bij een kopje soep, het was nu bijna 19.00 uur en ze zouden dadelijk komen. Enigzins opgelaten trok hij z’n vlotte kloffie aan en deed z’n haar ook maar eens anders, altijd diezelfde scheiding naar rechts kwam hem al lang de keel uit. Klokslag zeven ging de bel en de meisjes druppelde binnen, in de achterkamer had hij een lessenaartje neergezet zodat het geheel de uitstraling van een echte repetitie had. Net toen hij de meisjes wilde aansporen om plaats te nemen ging plots de bel, dat zal m’n moeder wezen, zei Elsje. Je moeder? , Ja…zij is dirigent van ons koor en het leek haar verstandig om u te helpen met dirigeren.
Daar had de Dominee niet op gerekend en beduusd deed hij de deur voor “moeder” open. Met d’r eeuwige handtas en bloemetjesjurk zag ze eruit als een standbeeld van kuisheid. Ik ben een beetje laat, bent u al begonnen met de repetitie Dominee? sprak ze met hijgerige stem. Daar ging z’n plan en eigenlijk was hij er wel blij om ook, hoe had hij zo stom kunnen zijn om die dwaze gedachtes in de praktijk te willen brengen. Allemaal de schuld van die duivelse advertentie van Pheroline, dat was het….de duivel zat erachter! Hij baande zich een weg naar de keuken, griste onopvallend het flesje uit de keukenlade en kieperde het goedje in de vuilnisbak. Zo rond 20.30 uur zaten de liederen stevig in de meisjeshoofden gestampt en de repetitie was ten einde. Moeder Ter Beek zou nog even nablijven om het komende optreden met de Dominee te bespreken. De meisjes waren huiswaarts gekeerd en de Dominee keuvelde nog wat met “moeder”, wilt u wat drinken mevrouw Ter Beek, zei hij. Ze had een droge keel gekregen van het zingen en een frisje zou er wel ingaan. De Dominee trok twee flesje Breezah open en vulde de glazen, gulzig dronk moeder Ter Beek het glas leeg en de Dominee volgde haar voorbeeld. Verdulleme nog aan toe, dat is me een lekkere sinas Dominee!, zei moeders.
De Dominee vulde de glazen nogmaals en de stemming zat er flink in, uit balorigheid zette de Dominee een dansmuziekje op en alras waren zij in een ingewikkelde tango verstrikt geraakt. Hij voelde haar grote borsten tegen zijn lichaam aandrukken en hij kon zich bijna niet meer beheersen! Moeder begon met haar vlezige lippen aan z’n oor te sabbelen en met zwoele stem kreunde ze… Ooooh, Dominee!
Tegen middernacht verliet Moeders de woning, het was een avond om nooit te vergeten. 2e Kerstdag zou hij met Moeders samen vieren, Elsje zou uit logeren gaan en….oja, Elsje. Hij was haar bijna vergeten, dankbaar knielde hij neer en vroeg God om zijn door Pheroline ingegeven dwaling te vergeven. Nooit meer zou hij zich door eenzaamheid laten leiden, daar krijgt hij ook de kans niet voor….laat dat maar aan moeder Ter Beek over!



ght:3px;z-index:29;">


www.e-referrer.com